EWT logo

stopka WP

UE header

 

 

banerek RPK duzy

 

 

 

EUROPEJSKA WSPÓŁPRACA TERYTORIALNA

Międzynarodowe projekty

O wyjątkowości programów Europejskiej Współpracy Terytorialnej (EWT) na tle innych instrumentów Unii Europejskiej świadczy ich międzynarodowy charakter. Wsparcie otrzymują tylko działania realizowane wspólnie przez partnerów z różnych krajów. Wszystkie programy współpracy terytorialnej obejmują co najmniej dwa państwa Unii. W drodze negocjacji państwa - partnerzy wybierają jedno, które będzie pełniło funkcję Instytucji Zarządzającej. Należy jednak podkreślić, że wszystkie najważniejsze decyzje w programach, w tym wybór projektów, dokonywane są z udziałem wszystkich państw objętych danym programem. Także uczestnicy projektu muszą reprezentować różne państwa. Dzięki takiemu rozwiązaniu, programy sprzyjają zawiązywaniu partnerstw pomiędzy podmiotami z całej Europy.

 

Przeszłość i teraźniejszość

Polska uzyskała pierwsze doświadczenia we współpracy transgranicznej jeszcze przed przystąpieniem do Unii, głównie w ramach Programu PHARE CBC. Od 2004 r. uczestniczyła na równych prawach z pozostałymi członkami Unii w realizacji programów Inicjatywy Wspólnotowej Interreg III.

W obecnej perspektywie finansowania, przypadającej na lata 2007-2013, komponenty Inicjatywy Interreg III: A, B oraz C zostały zastąpione odpowiednio 3 typami programów: transgranicznymi, transnarodowymi i międzyregionalnymi. Polska uczestniczy w 10 programach EWT, tj. w 7 współpracy transgranicznej, w 2 programach transnarodowych: Region Morza Bałtyckiego i Europa Środkowa oraz w programie współpracy międzyregionalnej INTERREG IV C.

Dodatkowo, Polska bierze udział w 2 programach transgranicznych (Litwa-Polska-Rosja oraz Polska-Białoruś-Ukraina) w ramach Europejskiego Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (EISP). EISP stanowi inicjatywę Komisji Europejskiej, której zasadniczym celem jest rozwój współpracy między Unią Europejską a państwami partnerskimi spoza UE.

 

Przyszłość

Obecnie trwa przygotowanie 3 typów programów: transgranicznych, transnarodowych i międzyregionalnego na lata 2014-2020. Proces ten jest realizowany w oparciu o regulacje tworzone na poziomie UE i angażuje wielu partnerów, w tym przedstawicieli polskich regionów. Więcej informacji można znaleźć w zakładce Programy na lata 2014-2020 oraz na stronach internetowych poszczególnych programów.

 

Trzy rodzaje współpracy

Zasadniczą różnicą między 3 typami współpracy jest zakres terytorialny, w ramach którego można realizować wspólne przedsięwzięcia: obszary przylegające do granic państwowych w przypadku programów współpracy transgranicznej, duże zgrupowania europejskich regionów z kilku lub kilkunastu państw w ramach programów współpracy transnarodowej oraz wszystkie regiony UE w zakresie współpracy międzyregionalnej.

Obok zasięgu geograficznego poszczególne typy programów są zróżnicowane pod względem tematyki. Programy transgraniczne służą przede wszystkim budowaniu więzi łączących społeczności po obu stronach granicy. Ich realizacja służy wzmocnieniu współpracy poprzez wzrost liczby wspólnych inicjatyw dotyczących między innymi ochrony środowiska, rozbudowy infrastruktury, wymiany kulturalnej, czy wzajemnych kontaktów młodzieży. Z kolei programy transnarodowe stanowią szansę dla wsparcia bardziej innowacyjnych projektów dotyczących zagadnień istotnych dla obszarów należących do kilku państw. Sprzyjają zintegrowanemu rozwojowi UE poprzez inicjowanie planów i koncepcji prowadzących do realizacji ponadnarodowych przedsięwzięć. Współpraca międzyregionalna, obejmująca obszar całej UE, służy wymianie doświadczeń i dobrych praktyk, a tym samym wzmacnia potencjał instytucji i samorządów w zakresie mechanizmów wspierania rozwoju regionalnego.

 

Jednolite zasady wdrażania programów

Doświadczenia zdobyte w trakcie realizacji programów Inicjatywy Wspólnotowej Interreg III przyczyniły się do wprowadzenia jednolitych zasad wdrażania programów. Można do nich zaliczyć:

  • utworzenie wspólnych Instytucji Zarządzających, Certyfikujących i Audytowych,
  • obowiązkowy udział w projekcie co najmniej dwóch partnerów z różnych krajów,
  • stosowanie „zasady partnera wiodącego” w realizacji projektów,
  • wspólna realizacja projektów,
  • utworzenie międzynarodowych Wspólnych Sekretariatów Technicznych wspierających Instytucje Zarządzające we wdrażaniu programów.

 

Zasięg terytorialny Programu